బాల కథా మాలిక

మాస్టారే ... స్పూర్తి... !

2011-05-15T21:15:00.000-07:00

తొలగిన అపోహ

2011-01-16T04:18:00.000-08:00

బంతీ - చేమంతి

2010-10-17T23:53:00.000-07:00

-


   ఈ కథ చదివి మీ అభిప్రాయాలు తెలపండి.
                                            - కైపు ఆది శేషా రెడ్డి

లాభించిన కల

2010-07-23T06:56:00.000-07:00

అ

( ఇది ' చంద మామ ' లో ప్రచురితము )

మీ అభిప్రాయాలు తెలపండి.

మీ ఆది శేషా రెడ్డి. - నెల్లూరు.

సత్య పీఠం

2010-07-04T03:08:00.000-07:00

( 2005 జూన్ నెల బుజ్జాయి మాస పత్రికలో ప్రచురితము )
-- కైపు ఆది శేషా రెడ్డి -. నెల్లూరు

ముని కన్య

2010-02-28T22:15:00.000-08:00

కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి ( నెల్లూరు )
మీ అబిప్రాయాలు తెలియజేయండి.

నౌకరు ఎంపిక

2010-01-26T03:50:00.000-08:00

--- కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి. ( నెల్లూరు)

మంత్రాలు! మాత్రలు!

2010-01-13T08:20:00.000-08:00

మంత్రాలు! మాత్రలు!

-- కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి

పిసినారి దంపతులు

2009-12-25T01:32:00.000-08:00

ఒక అగ్రహారం లో రాజయ్య, సీతమ్మ అనే దంపతులు వుండేవారు. ఒకరికి పెట్టే మాట ఎలా వున్నా ...తమ కడుపులకు కూడా తృప్తిగా తినే వారు కాదు. తింటే ఖర్చు అయి పోతుంది అనేది వారి ఆలోచన. తేరగా వస్తుంది అంటే ఆమడ దూరమైనా వెళ్ళే వారు. తమకి ఖర్చు అనుకొంటే మూల ఇంటి లోంచి బయటకు రారు.

ఒక రోజు పొరుగూరు నుండి రంగయ్య అనే చుట్టం పని మీద వాళ్ళింటికి వచ్చాడు. వచ్చిన వాడు పనిచూసుకుని వెళ్లి పోకుండా రాజయ్యతో కబుర్లాడుతూ కూర్చున్నాడు. ఎంత సేపటికి కదలకుండా మాటలు కొనసాగించడం తనకి ఇష్టం లేక పోయినా ...పొమ్మన లేక తలూపుతూ వుండి పోయాడు రాజయ్య.

మధ్యాహ్నమైంది.

తనకి ఆకలి అవుతుంది. వచ్చిన చుట్టం వెళ్లి పోయాక తినాలనేది రాజయ్య ఆలోచన. ఇంత సేపు వున్నానుగదా... వేళకి నాలుగు మెతుకులు తిని వెళదామని రంగయ్య ఆలోచన.

చివరికి విధిలేక మాటవరసకి " రంగయ్య గారూ...! భోజనానికి లేవండి.. ! " అన్నాడు రాజయ్య.

" ఇప్పుడు భోజనం ఎందుకులే రాజయ్య గారూ.. వూరికి వేళతానులే ...! " కాస్త మొహమాటంగా వుంటుందని చెప్పాడు రంగయ్య.

వెళ్లి పోతానన్న చుట్టాన్ని కాసింత బ్రతిమాలి వదిలేద్దామనిపించింది రాజయ్యకు.

" పర్లేదులే.. ..! రెండు మెతుకులు తిని వెళ్ళండి... " అన్నాడు పైకి గంభీరంగా రాజయ్య.

" సరే.. రాజయ్య గారూ... ! మరీ మొహమాట పెడుతున్నారు. .." అని ,... లేచి కాళ్ళు చేతులు శుభ్రం చేసుకు రావటానికి బావి వైపు నడిచాడు రంగయ్య.

గతుక్కు మన్నాడు రాజయ్య. ...! పోయే పీడా తగిలించు కున్నానే అనుకుంటూ ....గబగబా భార్య దగ్గరకు పరుగెత్తి విషయం చెప్పి " సీతా ఇప్పుడెలా.. "అని అడిగాడు.

" అయ్యో..! నేను మన ఇద్దరికీ మాత్రమె వండాను. అది మీ ఇద్దరికీ పెట్టి నేను ఈ పూటకి పస్తు వుంటాను....! " చెప్పింది సీతమ్మ.

కొంచెం సేపు ఆలోచించిన రాజయ్య.... " నీవు పస్తు వుండక్కర లేదు. నేను చెప్పి నట్లు చేయి.." అని చెవిలో చల్లగా చెప్పాడు.

సీతమ్మ తల వూపి సరేనంది.

రాజయ్య, రంగయ్య భోజనానికి కూర్చున్నారు. సీతమ్మ అన్నం తెచ్చింది. భర్త కంచం లో ఒక గరిట వేసింది. మరో గరిట వేయబోయింది.

అంతలో రాజయ్య చేయి అడ్డు పెడుతూ..." చాలు..చాలు..! ఆపు.. ! మనిషి పుట్టుక పుట్టిన వాడు ఇంత కంటే ఎక్కువ తింటాడా ఎంటి.. ! " అన్నాడు.

పెట్టడం ఆపేసింది సీతమ్మ. చూసాడు రంగయ్య. రాజయ్య కంచం లో పిడికిడు మెతుకులే వున్నాయి.
తర్వాత రంగయ్యకు వడ్డించింది.

ఒక గరిట వేయగానే.. " చాలు...చాలు... " అన్నాడు రంగయ్య అంత కంటే ఎక్కువ తింటే తనని మనిషి క్రింద లెక్క వేయరని....!

కూర తెచ్చి ఒక గరిట వేసి రెండో గరిట వేయ బొగా.." ఆపు.. నేనెలా కనబడుతున్నాను... ! " అన్నాడు రాజయ్య.

అప్పటికే రంగయ్య పరిస్తితి అర్ధం చేసుకున్నాడు. తానూ ఒక గరిట కూర తోనే సరిపెట్టుకున్నాడు.

" రాజయ్య పిసినారి అని తెలుసు గాని ..... మరీ యింత పనికిమాలిన పిసినారి వెధవ అనుకోలేదు... ! బుద్ధి వుంటే జీవితం లో మరెప్పుడూ ఈ యింటి చాయలకు రాకూడదు.! " అని మనసులో అనుకున్నాడు రంగయ్య.

" రాజయ్య గారూ..! చాలా 'తృప్తిగా ' భోజనం పెట్టారు. జీవితం లో మీ ఆతిధ్యాన్ని మరిచిపోలేను.....! " అని వారి వద్ద సెలవు తీసుకుని బయలదేరాడు రంగయ్య.

భర్త తెలివి తేటలకి మురిసిపోయింది సీతమ్మ. ఎంతయినా భర్తకి తగ్గ భార్య కదా....!

మిగిలింది తృప్తిగా తిన్నారు దంపతులిద్దరూ...!

---- కైపు ఆది శేషా రెడ్డి. ( నెల్లూరు )

[ ఇది 'బుజ్జాయి ' మాస పత్రికలో ప్రచురింప బడినది. ]

రాజ కుమారినే పెళ్ళాడుతా...!

2009-02-28T21:10:00.000-08:00

పుల్లయ్యని కాలు కింద పెట్టనిచ్చేవారు కాదు రామయ్య , సీతమ్మ దంపతులు. లేక లేక పుట్టిన కొడుకు మీద ప్రేమ వుండడం సహజమే కాని , మరింత ఎక్కువైతే ఎలా అనుకునేవారు చుట్టూ పక్కల వాళ్లు.

" సీతక్కా...! పుల్లయ్యని మరీ అంత ముద్దు చేయకు. రేపు పెద్దయ్యాక పనీ పాటా రాక పొతే పిల్లనేవరిస్తారు..! " అని ఓ సారి పక్కింటి రాధమ్మ చనువుగా హెచ్చరిస్తే సీతమ్మ వూరు కోలేదు.

" మా వాడి కేం బంగారం . చూస్తుండు.. వాడికి రాజ కుమారితో పెళ్ళవుతుంది.." అంది .

ఈ మాటలు విన్న పుల్లయ్య " అవును.. నేను లాకుమాలిని పెళ్ళాడుతా... " అన్నాడు ముద్దు ముద్దుగా.

అప్పటి నుండి బంధువులంతా వాడిని... " ఒరేయ్.. ఎవరిని పెళ్లాడుతావురా...." అని అడిగి వాడి సమాధానం విని నవ్వుకునే వారు.

తల్లి దండ్రుల అతి గారాబం వలన పుల్లయ్యకు పెద్దయినా బరువు భాద్యతలు ఏవీ తెలియ రాలేదు. ఓ సారి సీతమ్మ వాడిని చేరబిలిచి.. " నాయనా...! నాకు వయసాయి పోయింది... నీకు పెళ్లి చేయాలను కుంటున్నాను.. " అంది.
" మరి..ఈ సంగతి రాజకుమారికి చెప్పావా...? " అన్నాడు పుల్లయ్య.

సీతమ్మ తెల్లబోయింది.

విషయం తెలిసి రామయ్య " ఒరేయ్.. మనమెక్కడ..? రాజకుమారి ఎక్కడ..? నీకు నచ్చిన పిల్లనే చేస్తాములే.. " అంటూ నచ్చజెప్ప పోయాడు.

పుల్లయ్య ససేమిరా వినలేదు. " నాకు అదంతా తెలియదు..రాజకుమారి అయితేనే ..పెళ్లి చేసు కుంటా .. " అని బయటికి వెళ్లి పోయాడు.
ఆ దంపతులు తలలు పట్టుకున్నారు.

పొరుగూరు నుండి పని మీద వచ్చి ఇంట్లో బస చేసిన దూరపు సోమయ్యకి సంగతంతా చెప్పుకుని బాధ పడ్డారు రామాయ, సీతమ్మ.

" మీరేమీ దిగులు పడకండి..పుల్లయ్య పెళ్లి నేను జరిపిస్తానుగా..." అని భరోసా ఇచ్చాడు సోమయ్య.

సోమయ్య ఆ సాయంత్రం వూరెళుతూ..పుల్లయ్య తో .. " బాబూ...! పెళ్ళెప్పుడు చేసు కుంటావు... ?" అని అడిగాడు.

" రాజకుమారి దొరికితే ... వెంటనే.. " అన్నాడు పుల్లయ్య.

" మరి రాజకుమారి ఎలా వుంటుందో ...ఎక్కడ వుంటుందో...తెలుసా....? " అని అడిగాడు సోమయ్య.

' నాకేమి తెలుసు...తెలిస్తే ...వెళ్లి చేసుకునే వాడినిగా...! " అన్నాడు పుల్లయ్య.

" సరే...! నేను వెళ్లి రాజకుమారి తో మాట్లాడి వస్తాను. " అన్నాడు సోమయ్య.

పుల్లయ్య సంబరంగా తలూపాడు.

రెండు రోజుల తర్వాత సోమయ్య మళ్ళీ వచ్చి .." పుల్లయ్యా..! రాజకుమారి వూరి బయట తోటలోకి విహారానికి వస్తుంది. నాతో వస్తే చూపిస్తాను.. " అంటూ వెంట తీసికెళ్ళాడు.

ఇద్దరూ తోటలో ఓ గుబురు పక్కన కూర్చుని ఎదురు చూడసాగారు.

కాసేపటికి గల గల నవ్వుతూ నలుగురు అమ్మాయిలు అటుకేసి వచ్చారు.

" వీరిలో..రాజకుమారి ఎవరు..? " అన్నాడు పుల్లయ్య.

" అదిగో...! ఆ ఎర్ర చీర కట్టుకున్న అమ్మాయే ...! " అన్నాడు సోమయ్య.

అంతలో ఆ అమ్మాయి తూలి పడబోయి.. నిలదొక్కు కుంది.

" అమ్మా..! రాజ కుమారీ...కాస్త మెల్లగా నడువ్.. పెళ్లి కావలసిన దానివి..." అని మరో నవ్వింది.

" మన రాజకుమారికి ఏమి తక్కువ ... ఎ పుల్లయ్యో వచ్చి ఎగరేసుకు పోతాడు.. " మరో అమ్మాయి.

" ఓ యబ్బో...! ఆ పుల్లయ్య దొరకాలిగా...అప్పుడు చూద్దాం... " అని రాజకుమారి పకపక నవ్వింది.

ఆ అమ్మాయిలు అలా వెళ్లి పోగానే.. సోమయ్య " రాజకుమారి నచ్చిందా...! ఆమెకి కూడా పుల్లయ్యే కావాలట .." అన్నాడు.

పుల్లయ్య వెంటనే పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నాడు.

సోమయ్య జరిగినదంతా రామయ్య దంపతులకు చెప్పి " మా అమ్మాయి పేరు రాజకుమారే.....!మీ ఇంట్లో అయితే అది సుఖంగా వుంటుందని ఇలా చేశాను. మీ వాడికి లోక జ్ఞానం లేదేమో గాని ...బుద్దిమంతుడు. తెలివైన నా కూతురు వాడిని దారిలోకి తెస్తుందని నా నమ్మకం.. " అని వివరించాడు.

వాళ్లు సంతోషంగా ఒప్పుకోవడం తో వెంటనే పెళ్లి జరిగి పోయింది.

ఆ తర్వాత స్నేహతులు .... " ఎరా... రాజకుమారిని పెళ్ళాడతాననే వాడివి..." అని అడిగితే...'' పొండిరా.... రాజకుమారిని అన్నానే కాని.. రాజుగారి కూతురు అన్నానా...." అని బదులు చెప్పే వాడు.
( ఈ కథ 'ఈనాడు' దిన పత్రికలోని ' హాయ్..! బుజ్జీ .!' విభాగం లో ప్రచురింప బడినది.)
---- కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి. ( నెల్లూరు )

తొందర పాటు..!

2009-02-01T02:05:00.000-08:00

ఒకప్పుడు సింహపురి రాజ్యాన్ని విశ్వనాథుడనే రాజు పాలించే వాడు. ఆయన భార్య శకుంతలా దేవి చాలా కాలానికిగర్భవతి అయింది. తనకు వారసుడు రాబోతున్నాడని రాజు ఎంతో సంబర పడి పోయాడు.

కానీ ... ఆమెకు ఒక అండము పుట్టింది. ఇలా ఎందుకు జరిగిందో.. దాని ప్రభావ మెలా వుంటుందోనని భయముతో కంపించిపోయాడు విశ్వనాథుడు. దీని మూలముగా తనకు తన రాజ్యానికి ఏదైనా కీడు జరుగు తుందేమోనని ..... వెంటనే ఈపీడను వదిలించుకొని ....ఆపద నుంచి తప్పించుకోవాలను కొన్నాడు.

ఇద్దరు భటులను పిలిచాడు. వారితో.."ఈ అండాన్ని తీసుకెళ్ళి నదిలో పార వేయండి. మహా రాణిని తీసుకెళ్ళి దట్టమైనఅడవులలో జంతువులకు ఆహారంగా వదిలి వేయండి..." అని ఆజ్ఞాపించాడు.

అప్పటి వరకు మౌనంగా అంతా చూస్తున్న మంత్రి రాఘవేంద్రుడు జోక్యం చేసుకుని .. " మహారాజా...! తొందరపడకండి..అండాన్ని వదిలించు కొవడములో తప్పు లేదు. కానీ... ఏ పాప మెరుగని మహారాణికి అంత శిక్షఅవసరమా...! " అన్నాడు.

'' మహా మంత్రీ...! దోష పూరితమైన వాటిని వదిలించుకుంటేనే రాజ్యానికి క్షేమం . ఇందులో నా ఆజ్ణకి తిరుగు లేదు. వ్యక్తిగత బంధాలకన్నా ... రాజ్య క్షేమం నాకు ముఖ్యం.. " గంభీరంగా చెప్పాడు విశ్వనాథుడు.
రాఘ వేంద్రుడు మౌనంగా తలూపాడు. రాజు తన మందిరానికి వెళ్లి పోయాడు. రాజ భటులకు చెప్పాల్సింది చెప్పి పంపివేసాడు మంత్రి.

భటులు సూర్యోదయానికి ముందే అందాన్ని నదిలో పార వేసారు. మహారాణిని మాత్రం మంత్రి సూచన మేరకు ఒకమారు మూల ప్రాంతం లోని ఆయన అనుచరునికి అప్పగించారు.

నదిలో పడ వేసిన అండాన్ని ఒక చేప మ్రింగింది. అలా మ్రింగిన చేప తెల్లారగానే ఒక జాలరి విసిరిన వలలో చిక్కుకుంది. జాలరి దానిని ఇంటికి చేర్చి, పని మీద పొరుగూరు వెళ్ళాడు. జాలరి భార్య దానిని కత్తితో కోయగానే దానికడుపులో నుండి ధగ ధగ లాడుతూ అండం బయట పడింది. జాలరి భార్య దానిని తన భర్తకు చూపాలని ఒక బుట్టలోదాచింది.

సాయంత్రం ఇంటికి రాగానే భర్తకు విషయము చెప్పి బుట్ట మూత తెరిచింది. అందులో అందానికి బదులు చిరు నవ్వులుచిందిస్తూ మగ శిశువు కనిపించాడు. ఆశ్చర్యపోయిన జాలరి దంపతులు ... బిడ్డలు లేని తమకు దేవుడు ఇలాప్రసాదించాడని సంతోషంతో పొంగి పోయి విజయుడని పేరు పెట్టి అల్లారు ముద్దుగా పెంచుకో సాగారు.

ఆ తర్వాత రాజ ప్రాసాదములో అనేక మార్పులు చోటు చేసుకున్నాయి. భార్యను త్యజించిన రాజు మరో స్త్రీ ని వివాహంచేసుకున్నాడు. రెండో భార్య సోదరుడు బావ గారిపై పెత్తనం చెలాయించ సాగాడు. భార్య మైకంలో పడిన రాజు వాస్తవాలను గమనించక దుర్జయుడు చెప్పి నట్లు చేయ సాగాడు.

దుష్ట బుద్ది అయిన దుర్జయడు తన అక్రమ చర్యలను అడ్డుకుంటున్న మంత్రిని , ఇంకా అనేక మంది రాజ భక్తి కలిగినవారిని పదవుల నుండి తప్పించాడు. రాజ్య పాలన అంతా దుర్జయునిదే అయింది. రాజ్యం లో అరాచకం ప్రబలింది. రాజప్రాసాదము నుండి బయట పడిన మంత్రి మహారాణిని కలుసుకుని అన్ని విషయాలు వివరించాడు.

ఈ లోగా రాజ్యం లోని తూర్పు తీర ప్రాంతములో విజయుడనే యువకుడు కొంతమందిని కుడా గట్టుకుని అరాచకశక్తులపై తిరుగుబాటు చేస్తున్నాడనే విషయం మంత్రికి తెలిసింది. అతని ద్వారా తన సంకల్పం పూర్తిచేసుకోవచ్చుననేఆలోచనతో బయలదేరి విజయుని కలుసుకున్నాడు మంత్రి.

విజయుని చూడగానే మంత్రి ఆశ్చర్య పోయాడు. అందుకు కారణం... అతనిలో విశ్వ నాథుని పోలికలు కనిపించాయి. అనుమానం వచ్చిన మంత్రి.... జాలరి దంపతుల ద్వారా అసలు విషయం తెలుసు కున్నాడు.

విజయునికి సంగతంతా చెప్పాడు. తర్వాత మంత్రి, చక్కటి వ్యూహంతో విజయుని ద్వారా రాజ ప్రాసాదాన్ని ముట్టడించిదుర్జయుని బంధించాడు.

అండము ద్వారా కలిగిన విజయుని రాజుకి అప్పగించాడు. రాజు ఏం సంతోషించాడు.

తొందర పాటు నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నందుకు పశ్చాత్తాప పడిన విశ్వనాథుడు తిరిగి శకుంతలా దేవిని స్వీకరించాడు. విజయునికి యువరాజు పట్టాభిషేకం జరిపించాడు. రాఘవేంద్రుని పర్య వేక్షణలో సింహపురి తిరిగి పూర్వ వైభవానికిచేరింది.
--- కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి ( నెల్లూరు )
ఇది ' బుజ్జాయి ' పిల్లల మాస పత్రిక లో ప్రచురితమైనది.

గణతంత్ర దినోత్సవం

2009-01-25T20:10:00.000-08:00

బ్లాగు సందర్శకులకు, బాలలకు గణతంత్ర దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.

గణతంత్ర దినోత్సవం

రాజ్యాంగం వచ్చిన రోజు
రాజరికం పోయిన రోజు
దేశ ప్రజలందరి పండుగ రోజు
అదే..అదే.. మన గణతంత్రపు రోజు

ఆంతరంగిక.. బాహ్య విషయాలలో
ఏ విదేశీ శక్తికి లోబడని
స్వతంత్ర దేశంగా నిలిచింది
సర్వసత్తాక రాజ్య మైంది

ఆర్ధిక అంతరాలను తగ్గిస్తూ
దేశ పురోభివృద్దిని కోరుతూ
వెనుకబడిన వారికి అండగా నిలిచి
సామ్యవాద రాజ్య మైంది..

వివిధ మతాల నిలయం
మత ప్రమేయం లేని విధానం
తటస్త మత వైఖరి కలిగి
లౌకిక రాజ్య మైంది..

ప్రజల కొరకు వెలిసింది
ప్రజల చేత ఏర్పడింది
ప్రజలే పాలకులై పాలించే
ప్రజాస్వామ్య రాజ్య మైంది..

రాజరికపు వారసత్వాలకు
ముగింపు పలికింది
ఎన్నికలే పాలకులకు కొలబద్ధయి
గణతంత్ర రాజ్య మైంది..

-- కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి ( నెల్లూరు )

సంక్రాంతి

2009-01-12T20:10:00.000-08:00

బాలలకు మరియూ బ్లాగు దర్శకులకు సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.

సూర్యుడు ఒక రాశిలో నుండి మరో రాశి లోకి ప్రవేశించడాన్ని ' సంక్రాంతి' అంటారు.

మొత్తం రాశులు పన్నెండు అనే సంగతి మీకు తెలుసా..! సూర్యుడు ఒక్కొక్క నెలలో ఒక్కో రాశి లోకి
ప్రవేసిస్తాడు. అలా మకర రాశి లోకి రావటాన్ని ' మకర సంక్రాంతి' అని పిలుస్తారు.

ఇది దాదాపు ప్రతి సంవత్సరం జనవరి పదునాలుగవ తేదీన సంభవిస్తుంది. ఈ సంక్రాంతి పండుగను మూడు రోజుల పాటు ఎంతో వేడుకుగా జరుపుకుంటారు. దీనిని మన ప్రాంతంలో ' పెద్ద పండుగ' అని పిలుస్తారు.

మొదటి రోజు భోగి పండుగ. తెల్లారు ఝామున లేచి ఇంటి ముందర భోగి మంటలు వేస్తారు.

రెండవ రోజు మకర సంక్రాంతి . ఈ రోజున చనిపోయిన పెద్దలను స్మరించు కొని నూతన వస్త్రాలు పెట్టుకొని పెద్దవారి పట్ల తమ భక్తీని చాటు కుంటారు .

మూదవ రోజు కనుమ. ఇది రైతులు తమ సిరి సంపదలకు మూల మైన పశువులకు పూజ చేసే పండుగ.

మొత్తంగా ఇది అధిక శాతం పల్లెవాసుల పండుగని చెప్ప వచ్చు. కొత్త ధాన్యాలు ఇంటికి రావటం తో రైతుల ఆనందానికి ప్రతీకగా దీనిని చెప్ప వచ్చు.

ఈ పండుగ ప్రత్యేకతలు ... ముంగిళ్ళలో రంగ వల్లికలు, గొబ్బి పాటలు, గంగిరెద్దుల విన్యాసాలు, హరి దాసుల పాటలు, సన్నాయి మేళాలు, కోడి పందాలు, ఎద్డ్ల పందాలు...ఇలా ఎన్నో వేడుకలు.

బాలలూ.. మీరూ ఈ పండుగను ఉత్సాహంగా జరుపు కుంటారు కదూ..! !

----------- కైపు ఆది శేషా రెడ్డి. ( నెల్లూరు )

మతి ఎంతో గతి అంత...!

2009-01-07T05:29:00.000-08:00

ఒక అగ్రహారం లో రామయ్య , కామయ్య అనే ఇద్దరు మధ్య తరగతి రైతుల ఇరుగు పొరుగున నివసిస్తూ ఉండే వారు. రామయ్య సౌమ్యుడు, నిరాడంబరంగా ఉండే వాడు. ఆయన ప్రవర్తన , మాట తీరు ఎంతో మర్యాద పూర్వకముగా వుంటుంది. కామయ్య ప్రవర్తన ఇందుకు పూర్తిగా విరుద్ధం. మాట తీరులో నిర్లక్ష్య పూరితమైన వ్యంగ్యం వుంటుంది. మర్యాద , మన్నన మచ్చుకైనా కనిపించదు.

ఒక నాడు ఒక యోగి ఆ దారిన పోతూ భోజన సమయము కావటముతో ఎవరి ఇంటిలో నైనా ఆశ్రయం పొందుదామని గ్రామం లో ప్రవేశించాడు. అలా వచ్చిన యోగికి మొదట కామయ్య ఇల్లు కనిపించింది. ఆగి ఆ ఇంటి వైపు చూసాడు.
అప్పుడే కామయ్య ఇంటిలోంచి బయటకు వస్తూ వున్నాడు.

" నాయనా...! ఇంటి యజమాని మీరేనా ...!" అని అడిగాడు యోగి.

ఈయనెవరో వేళకి తగిలాడు... తానే యజమానిని అంటే ... ఇంట్లోకొచ్చి తిష్ట వేస్తాడేమోనని ఆనుకున్న కామయ్య " యజమానిని నేను కాదు. ఆయనతో పని వుండి వచ్చాను..! ఆయన ఇంట్లో లేదు." అని చెప్పాడు.

" ఎక్కడకు వెళ్ళాడో తెలుసా...? " అడిగాడు యోగి.

" పొలానికి వెళ్ళాడు .." ఏదో ఒకటి చెప్పాలి కదాని అలా చెప్పాడు.

" పైరు ఏది వేసినారో తెలుసా..? "

యోగి ప్రశ్నకు కామయ్యకు తిక్క రేగింది.

" మట్టి గడ్డలు వేసాడు...!అయినా నీకు ఎందుకు..ఇన్ని వివరాలు..?" అని విసురుగా యోగిని దాటుకుని వీధి లోకి వెళ్లి పోయాడు.

"అలాగా నాయనా..!మంచిది.."అని నవ్వుకొని , పక్క ఇంటికి వెళ్ళాడు యోగి.

వీధి తలుపు తెరచిన శబ్దము విని రామయ్య బయటకు వచ్చాడు. ఎదురుగా కనిపించిన యోగికి నమస్కరిస్తూ .." తమరు...?" అని అడిగాడు.

" ఈ ఇంటికి యజమాని మీరేనా.." అడిగాడు యోగి.

ఔనన్నట్లు తలూపాడు రామయ్య.

" నేను తీర్ధయాత్రలు చేస్తూ ఈ దారిన వెళుతూ వున్నాను. భోజన సమయమైంది. మీకు అభ్యంతరం లేక పొతే ...!"
" ఎంత మాట . ' అతిధి దేవో భవ ' అన్నారు. వేళకి ఇంటికి వచ్చిన అతిధిని వెనక్కి పంపడం సంప్రదాయం కాదు. రండి.."

అని యోగిని లోపలకు ఆహ్వానించాడు.

ఆయనను ఉచితాసనముపై కూర్చో బెట్టి...మంచి నీరు ఇచ్చాడు.

మరి కొద్ది సేపటిలో రామయ్య భార్య శుచిగా వంట చేసి భోజనము వడ్డించినది. ఎంతో మర్యాదగా తనకి ఆన్న పానాదులు అందించిన ఆ దంపతులను చూసి యోగి మనసు ఆనందించినది.

భోజనానంతరము సేద దేరుతూ " నాయనా..! పైరు పంటలు ఎలా వున్నాయి..." అని అడిగాడు యోగి.

" గత రెండు సంవత్సరాలుగా పంట దిగుబడి సరిగా లేదు స్వామీ, ఈ సంవత్సరం ఎలా వుంటుందో... ఏమో..! అయినా వ్యవసాయం మునుపుటిలా ఆశా జనకముగా వుండటము లేదు. అకాల వర్షాలు, చీడ పీడలు పెరిగాయి.. " అన్నాడు రామయ్య.

" ఈ సంవత్సరము నీ పంట దిగుబడి దివ్యంగా వుంటుంది. నీ పొలములో బంగారము పండుతుంది.." అని ఆశీర్వదించి తన దారిన తానూ సాగి పోయాడు యోగి.

మరో నెల రోజుల తర్వాత అగ్రహారములోని రైతులు తమ పొలాల లోని వేరుసెనగ పైరును పెరికారు. జరిగిన విచిత్రము అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. కామయ్య పోలములోని వేరుసెనగ కాయల్లో విత్తనాలకు బదులు మట్టిగడ్డలు వున్నాయి. రామయ్య పొలము లోని కాయల్లో బంగారు విత్తనాలు వున్నాయి...!

కామయ్యకు నెల రోజుల నాటి యోగి సంఘటన గుర్తుకు వవ్చింది. తన ఆ నాటి ప్రవర్తనకు ఇది శిక్ష అని తెలుసు కున్నాడు. ఎదుటి వారితో మర్యాదగా, గౌరవంగా ప్రవర్తించడము వల్ల రామయ్య పొందిన లాభాన్ని గమనించాడు. అప్పటి నుండి కామయ్య లో మార్పు వచ్చింది.
అందుకే పెద్దలు అంటూ వుంటారు.. " మతి ఎంతో గతి అంత " అని ప్రవర్తన బట్టి ఫలితము వుంటుంది.
( ఈ కథ వార్త దిన పత్రిక లోని ' మొగ్గ ' విభాగం లో ౨౦- సెప్టెంబర్ -౨౦౦౫ న ప్రచురిత మైనది. )
---------- కైపు ఆది శేషా రెడ్డి. ( నెల్లూరు )

ఉత్తమ చెట్టు

2008-12-07T01:55:00.000-08:00

పినాకిని నదీ తీర ప్రాంతం లోని ఒక రైతు పొలం లో ఒక మామిడి చెట్టు , ఒక వేప చెట్టు పక్క పక్కన మొలిచాయి . వాటిని గమనించిన పొలం యజమాని మామిడి చెట్టుకు పాదు చేసి , మంచి ఎరువు వేసి నీళ్లు పెట్టేవాడు. వేప చెట్టును గురించి పట్టించుకోలేదు.

తానూ గొప్పది కాబట్టి రైతు తన పట్ల శ్రద్ద చూపుతున్నాడనే భావం మామిడిలో కలిగింది. కాసింత అహంకారం కూడా పెరిగింది.

కాలక్రమం లో రెండు చెట్లు పెరిగి పెద్దవయ్యాయి. పూలు పూచి , కాయలు కాసాయి. మామిడి పండ్లు మధురంగా వుండగా వేప పండ్లు చేదుగా వున్నాయి . ప్రతి ఒక్కరూ తన మధుర ఫలాలని ఇష్టపడి తింటూ వుండటం తో మామిడికి మరింత గర్వం పెరిగి వేపతో మాట్లాడటం మానివేసింది .

అది గమనించిన వేప '' మామిడిగారూ ..! ఏమిటి ఇటీవల నాతొ మునుప టిలా వుండటం లేదు ..? '' అని అడిగింది .

'' నాకూ .. నీకు ఏమి పోలిక . మధుర రసాలను యిచ్చు వృక్షాన్ని నేను. నోట పెట్టుకోను పనికిరాని చెడు ఫలాలు నీవి. నా కంటే తక్కువ దానివి నీతో నాకు స్నేహమేంటి ....? '' గర్వంగా చెప్పింది మామిడి .

'' నీవి మధుర ఫలాలయినంత మాత్రాన గొప్ప దానివని మురిసిపోకు. నా విత్తనాలకూ మంచి గిరాకీ వుందని ఏరుకు పోతూ వున్నారు తెలుసా ..! అయినా అహంకారితో స్నేహం అవసరం లేదులే . .! '' అంది వేప .

అలా మామిడి , వేప వాదులాడుకోవడం వాటి పక్కన నిలువెత్తుగా పెరిగి వున్న కొబ్బరి చెట్టు వింది . రెంటి మధ్య మాటలు దానికి చిర్రెత్తి పోయి '' అబ్బా ..! ఆపండి మీ వాదులాట. వినలేకపోతున్నాను . .'' అంది .

'' అదేంటి కొబ్బరిగారూ ..అలా విసుక్కుంటారు . మా ఇద్దరిలో ఉత్తమ చెట్టు ఏదో తేల్చుకోలేక పోతుంటే ..'' అంది మామిడి .

'' పోనీ మీరైనా చెప్పండి . మా ఇద్దరిలో ఎవరు గొప్పో ...! దాంతో ఈ గొడవ తీరిపోతుంది . ఎవరి మానాన వాళ్లు బతుకుతాం ..'' అంది వేప .

''పిచ్చి మొఖాల్లారా ...! ఒకరు గోప్పెంటి . ..మరొకరు తక్కువేంటి...! మన చెట్లు దేనికవే గొప్పవి. ప్రతిదీ ఏదో ఒక ప్రత్యేకతను కలిగి వుంటుంది . మీ వాదులాట మానుకోండి ..'' అని మందలించింది కొబ్బరి .

కానీ తమలో ఉత్తమ చెట్టు ఏదో తేల్చి చెప్పమని నిలదీసింది మామిడి .

''సరే ..! అంతగా అడుగుతున్నావు కాబట్టి చెపుతున్నాను ...చెప్పాక బాధ పడకూడదు ...'' అంది కొబ్బరి .

'' అలాగే '' అని తలలూపాయి మామిడి , వేప .

'' నా దృష్టిలో వేప ఉత్తమ చెట్టు ..'' చెప్పింది కొబ్బరి .

'' ఎలా చెప్పగలవు ...?'' ప్రశ్నించింది మామిడి .

'' మధురమైన మామిడి ఫలాలు తిన టానికి అందరూ ఇష్టపడతారు . తిన్నవారికి రుచినీ , త్రుప్తినీ ఇవ్వగలవుమరి వేప పండ్లు తిన టానికి చేదుగా వుంటాయి. అయినా వేప విత్తనాలు ఔషధ గుణాలు కలిగి , ఎన్నో వ్యాధులు నయం చేయడానికి ఉపయోగ పడతాయి. అలాంటి మంచి లక్షణాలు కలిగిన వేపను ఉత్తమ చెట్టుగా నిర్ణయించాను. ఇక మీ ఇష్టం ...'' చెప్పింది కొబ్బరి .

'' అదేం లేదు . నీకు నేనంటే అసూయ. దానికి మద్దతుగా అలా చెప్పావు . నీ తీర్పును నేను అంగీకరించనుఅంది మామిడి .

కాలం సాగి పోతూ వుంది.

మామిడికి అంటు పట్టని చీడ పీడలు సోకాయి. వేరులో కుళ్ళు తెగులు పట్టింది . ఆకులు , కాయలు రాలి పోసాగాయి . కొమ్మలు కూడా అక్కడక్కడా ఎండు ముఖం పట్టాయి . మామిడికి పట్టిన తెగులు రైతు గమనించాడు . వెంటనే వేప చెట్టు క్రింద రాలివున్న కాయలను బాగా దంచి పొడిచేసి , దానిని మామిడి చెట్టు మొదట్లో వేసాడు . దానితో మామిడి వేరుకు పట్టిన పురుగు నశించి , తిరిగి మామిడి ఆరోగ్యంగా తయారైంది .
అప్పుడు మామిడికి కనువిప్పు కలిగింది .

కొబ్బరి చెట్టు చెప్పినట్లు ' తీపిని యివ్వటం గొప్ప కాదు . ఆరోగ్యాన్ని యివ్వటం గొప్ప ..' అన్న విషయాన్ని తెలుసుకుంది. వేపని ఉత్తమ చెట్టుగా అంగీకరించి , తిరిగి స్నేహాన్ని కొనసాగించింది.

నీటి: ఎదుట వారి గొప్ప గుణాలను తక్కువగా ఎంచకూడదు.

( ఇది వార్త దిన పత్రిక లోని ' మొగ్గ ' విభాగంలో ప్రచురితమైనది. )

-------- కైపు ఆది శేషా రెడ్డి.

. ...''

ఇద్దరు భార్యలు

2008-11-17T06:00:00.000-08:00

ఒకప్పుడు సింహపురి రాజ్యాన్ని కుమార వర్మ అనే రాజు పాలించాడు .ఆయనకు జయమాలిని , విజయమాలిని అనేఇద్దరు భార్యలు . రాణులిద్దరూ అందచందాలలో ఒకరికొకరు ఏ మాత్రం తీసిపోరు .
ప్రతి రోజు రాత్రయ్యేసరికి ఇద్దరూ చక్కగా అలంకరించుకొని భర్త కోసం తమ తమ మందిరము వాకిలి వద్ద ఎదురుచూస్తూ వుండేవారు .
ఎవరి మందిరానికి వెళ్ళాలి .. ప్రతిరోజూ రాజుకి యిదో సమస్య .

అ రోజు ఎప్పటిలాగే శయ్యాగారానికి బయలుదేరాడు.
'' నా మందిరానికి రండి ప్రభూ …!'' అంది జయమాలిని .
'' ఈ రాత్రి నాతొ గడపండి ప్రభూ ..! '' అంది విజయమాలిని .
రాజు అటు వెళ్ళాలా , ఇటు వెళ్ళాలా అని అటూ ,ఈటూ చూడసాగాడు.
దానితో ఇద్దరూ చెరో రెక్క పట్టుకుని లాగాసాగారు . చివరకు విసుగు చెందిన రాజు వారినుండి విడిపించుకొని తనమందిరానికి పరుగు తీసాడు..
తెల్లారింది .
సభ మొదలైంది .
సభలోకి ఒక దొంగను ప్రవేశ పెట్టారు . '' మహారాజా ..! వీడు రాత్రి రాజమందిరం వద్ద పట్టుపడ్డాడు . '' అని చెప్పాడు రక్షకభటుడు .
'' నీకు పెళ్ళయిందా ..?'' అని అడిగాడు రాజు .
''అయింది ప్రభూ ..! '' చెప్పాడు దొంగ .
'' ఎందరు భార్యలు నీకు ..?'' మళ్ళి అడిగాడు .
'' ఒక్కటే ..ప్రభూ ..'' చెప్పాడు .
'' వీడికి మరో పెళ్లి చేసి పంపించండి ..అదే వాడికి సరయిన శిక్ష . .'' రాజు అన్నాడు .

సభలోని వారంతా నివ్వెరపోయారు .
దొంగ మాత్రం రెండు చేతులెత్తి నమస్కరిస్తూ ..'' ప్రభూ నాకు ఉరి శిక్ష వేయండి . కాని రెండో పెళ్లి మాత్రం వద్దు ..'' అన్నాడు
తనకు దొంగకున్నంత ముందు చూపు కూడా లేనందుకు బాధ పడిన రాజు వాడికి ఎలాంటి శిక్ష వేయక వదిలి వేసాడు
(బాల మిత్ర -- పిల్లల మాస పత్రికలో ప్రచురితమైనది )
కైపు ఆదిశేషా రెడ్డి . ( నెల్లూరు )

అందిన ద్రాక్ష

2008-11-07T00:12:00.000-08:00

'' తాతయ్యా ..!తాతయ్యా..! '' అం టూ పిల్ల నక్క పరుగెట్టుకొచ్చింది, తాత నక్క దగ్గరకు.

'' ఏంట్రా... చిన్నోడా..ఆ హడావుడి...'' పిల్ల నక్కను పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని అడిగింది తాత నక్క.

''తాతయ్యా..! నిన్న నేనూ నా ఫ్రెండ్స్ కలసి అలా షికారు కెళ్ళాం . అక్కడ ఒక ద్రాక్ష తోట విరగ పండి వుంది తాతయ్యా..! గుత్తులు గుత్తులుగా ద్రాక్ష వేలాడుతూ వుంది. దాన్ని చూడగానే నోరుఉరిందంటే నమ్ము....! '' అంది.

'' నిజమే..! ద్రాక్ష గుత్తులు చూస్తుంటే ..ఎవరికైనా నొరూరు తుంది. '' అంది తాత నక్క గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చు కుం టూ.
''నాకూ నోరూ రింది తాతయ్యా..! కానీ ఆ ఎర్ర నక్కొడు, పీసు నక్కొడు, తొర్ర నక్కొడు ద్రాక్ష పుల్లగా వుంటుందని...వాళ్ళ నాన్నలు చెప్పారని చెప్పారు. ఏంటి తాతయ్యా...ద్రాక్ష తియ్యగా వుండదా...? '' అడిగింది పిల్ల నక్క.

తాత నక్కకు ఏమి చెపాలో తోచ లేదు. ద్రాక్ష రుచి తనకూ తెలియదు. ఆ రోజుల్లో ద్రాక్ష తినాలని ఎంతగానో ప్రయత్నించి, వీలుకాక వదిలేసిన సంగతి గుర్తుకొచ్చింది. ఎగిరి ఎగిరి .. అందుకోలేక ...వెల్లికిలా పడి, నడ్డి విరగ్గొట్టుకుని వెనక్కి వచ్చేసిన తను. ..., ఆ రోజు నక్కలకి రాజైన తనే దానిని అందుకోలేక పోవటం తో , మిగిలిన నక్కలకు...' అందని ద్రాక్ష పుల్లన ' అనే పుల్లటి అబద్దం చెప్పడం జరిగింది.

'' ఏంటి తాతయ్యా ..ఆలోచిస్తున్నావ్...? ''

ఆలోచనల నుండి బయటకు వచ్చిన తాత నక్క ..'' దాని రుచి నాకు మాత్రం ఏమి తెలుసురా..చిన్నోడా..! అందరు పుల్లన అంటా వుంటే..నేనూ అలాగే అనుకున్నాను. తింటే గాని రుచి తెలియదు...''

''అయితే నువ్వు కూడా యెప్పుడూ ద్రాక్ష తిన లేదా..? ''

'' ప్రయత్నించాను.... కానీ, కుదర లేదు...''అని, తన అనుభవాన్ని .. ప్లాష్ బ్యాక్ స్టోరీ లాగ పిల్లనక్కతో చెప్పింది.

అది విన్న పిల్ల నక్కకు పట్టుదల పెరిగింది. తన తాత సాధించ లేనిది .... తను సాధించాలి..! తన జాతికి అందనిదిగా మిగిలిపోయిన పనిని తాను సాధించి తీరాలి. తన నిర్ణయం తాత తో చెప్పింది.

తాత నక్క నవ్వింది.

''చిన్నోడా..! మన జాతిలో ఎవరూ ఇప్పటిదాకా ద్రాక్ష తిన లేదు. నీకెందు కంత పట్టుదల .... వదిలేయ్..'' అంది.

'' లేడుతాతయ్యా..! ప్రయత్నిస్తే ఏదీ అసాధ్యం కాదు. ఈ రోజు రాత్రికి నాతొ రా..! సాధించి తీరుతాను...'' పట్టుదలగా అన్న పిల్లనక్క మాటలకు బదులు చెప్పలేక '' సరే,,! '' నని అంది తాత నక్క.
రాత్రి బాగా పొద్దు పోయాక తాతా మనవాళ్ళు బయలుదేరాయి. ద్రాక్ష తోటను చేరుకున్నాయి. తలెత్తి ద్రాక్ష గుత్తుల వంక చూసాయి. అవి ఎత్తులో వేలాడుతున్నాయి. పిల్ల నక్క ఎగిరి అందుకోవాలని రెండు సార్లు ప్రయత్నించి విఫల మైంది.

అది తన గత అనుభవమే..! నవ్వుకుంది తాత నక్క. '' వెళదాం రా..రా ..చిన్నోడా..! చెపితే విన్నావు కాదు..'' విసుక్కొంది.

''తొందరేంటి..తాతయ్యా...! కాసేపాగు . ప్రయత్నించాలి...'' పట్టుదలతో చెప్పింది పిల్ల నక్క.

విధి లేక ఓ చోట కూలబడింది తాతనక్క . ఎలా సాధించాలి... ...అనే ఆలోచనలో పిల్లనక్క ..పరి పరి విధాలా ఆలోచించింది. చుట్టూ పరిశీలించింది. మెదడుకు పదును పెట్టింది.

పిల్లనక్క ఈ తరాని చెందింది. బుద్ధిబలం పెరిగిన తరానికి చెందినది. దాని బుర్రలో ప్లాష్ లా ఓ ఉపాయం ...వెలిగింది.
గబ గబ ఆ వైపు నడిచింది. అక్కడ పెద్ద పెద్ద గంపలు వున్నాయి.

పండిన ద్రాక్ష తీసుక వెళ్ళటానికి క్రితం రోజు తోట యజమాని వాటిని తీసుకుని వచ్చాడు. కొన్ని గంపలతో క్రితం రోజు ద్రాక్ష తీసుకెళ్లగా మిగిలిన గంపలను ప్రక్కన పడేసి వెళ్ళాడు..

వాటి లోంచి ఒక గంపను లాక్కువచ్చింది పిల్లనక్క. గంపను ద్రాక్ష గుత్తుల క్రిందుగా బోర్లించింది.

పిల్లనక్కను తాతనక్క ఆశ్చర్యంగా చూస్తోంది.

బోర్లించిన గంప మీదికి ఎక్కింది పిల్లనక్క. దానికి ఇప్పుడు ద్రాక్ష గుత్తులు అందుతున్నాయి.

పిల్లనక్క కళ్ళలో సాధించాననే ఫీలింగ్... ! తాత నక్క కళ్ళలో ఆశ్చర్యం.. ఆనందం ...!!

గబ గబా ద్రాక్ష గుత్తులు కోసింది. కడుపారా తిన్నాయి.

కొంత నోటితో పట్టుకుని అడవి వైపు పరుగు తీసాయి.

తాత నక్క గర్వపడింది....తను సాధించ లేనిది..తన మనవడు సాధించాడు...!

'' అందిన ద్రాక్ష పుల్లనా .. తీయనా...!! '.. నక్కల నడిగి తెలుసుకుందాం...! (***)

( ఇది నేటి తరం పిల్లల ఆలోచనలనూ ,పట్టుదలను దృష్టిలో పెట్టుకి రాసిన కథ.

-----కైపు ఆది శేషా రెడ్డి .

( ఇది' నవ్య ' వీక్లీ లోని బాలల విభాగం' పాలపిట్ట ' లో ప్రచురితము. )

తెలివి తక్కువ రాక్షసుడు

2008-10-11T00:40:00.000-07:00

ఒకప్పుడు వింధ్య పర్వత ప్రాంతం లోని జంభాసురుడనే రాక్షసుడు తపస్సు చేసి వరాలు పొందాలనుకున్నాడు.

వెంటనే బ్రహ్మను గురించి తపస్సు ప్రారంభించాడు . కొంత కాలం జరిగేసరికి అతని శిరస్సు లో నుండి ఉద్భవించిన జ్వాలలు భూలోకమ్ దాటి స్వర్గ లోకాన్ని తాకాయి .

మునులు , దేవతలు భయముతో బ్రహ్మ వద్దకు పరుగు తీసారు . పరిస్థితిని గమనించిన బ్రహ్మ జంభాసురుని ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు '' జంభాసురా ..! నీ భక్తికి మెచ్చాను . ఎ వరం కావాలో కోరుకో ...! '' అన్నాడు బ్రహ్మ .
బుద్దిహీనుడైన జంభాసురునికి , బ్రహ్మను చూడగానే వున్న తెలివి కాస్తా మాయమై పోయింది . ఎ వరం కోరుకుంటే బాగుంటుందో ... నని ఆలోచనలో పడిపోయాడు .

అతని మౌనాన్ని గమనించిన బ్రహ్మ , '' జంభాసురా ..! తొందరేమీలేదు . నేను నీకు రెండు వరాలు యిస్తాను . అవసరమనిపించినప్పుడు కోరుకో ..'' అని చెప్పి మాయమైనాడు .

ఏ వరం అయితే బాగుంటుంది అని .. ఆలోచించుకుంటూ వెళుతున్న జంభాసురునికి మధురమైన స్త్రీ గానం వినిపించింది . ఆ కమనీయ స్వరం అతనిని ఆకట్టుకుంది . అది వినిపించిన దిక్కుగా నడిచాడు .

అతను నడిచేకొడ్డి ఆ స్వరమూ సాగి పోతూ వుంది . విసుగెత్తిన అతనికి బ్రహ్మ ఇచ్చిన వరాలు గుర్తొచ్చాయి .
వెంటనే .. '' దేవా . .! క్షణంలో ఆమె నా ముందుండాలి ..'' అన్నాడు .
మరుక్షణంలో ఒక అందమైన అప్సరస అతని ముందు నిలిచింది . ఆమె అందాన్ని చూడగానే అతను పరవశంతో '' సున్దరీ ..! నీ అందం నా మనసుని ఆకర్షించినది . నన్ను వివాహమాడు ... '' అన్నాడు అందుకా అప్సరస కిలకిల నవ్వుతూ ..''అంతకంటేనా ..! నీ అందం కూడా నన్ను ఆకర్షించినది . వెంటనే మన వివాహానికి ఏర్పాట్లు కానివ్వండి ..'' అంది .
వెంటనే ఆతను బ్రహ్మను ధ్యానించి .. '' దేవా .. మా పెళ్ళికి అన్ని ఏర్పాట్లు చేయాలి ..'' అని కోరుకున్నాడు పెళ్ళికి కావాల్సిన సామగ్రి ప్రత్యక్షమైంది . అయితే వెంటనే అప్సరస మాయమై పోయింది .
జంభాసురుడు నివ్వెరపోయాడు . తెలివితక్కువ తన గుర్తుకొచ్చింది . అన వసరముగా వరాలు పోగో ట్టుకున్నానే అని వాపోయాడు .
ఆశ్చర్యపోతున్న దేవతలను సమీపించి బ్రహ్మ ..''రాక్షసులకు యిచ్చిన వరాలను ఈ విధంగా వ్యర్ధం చెయ్యకపోతే ..వారు లోక వినాసకులవుతారు . అందుకే నేను ఈ సుందరిని సృష్టించి నాటకమాడించాను ...'' అని చెప్పాడు
బ్రహ్మ దేవుని వారంతా మెచ్చు కొని హర్షద్వానాలు చేసారు .
--కైపు ఆది శేషా రెడ్డి.

దసరా

2008-10-04T06:41:00.000-07:00

దసరా శుభా కాంక్షలు. చెడుపై మంచి విజయానికి సూచనగా ఈ పండుగను జరుపుకొంటారు. ఈ పండుగను పది రోజులు చాలా వైభవంగా చేసుకుంటారు. ఆశ్వయుజ పాడ్యమి నుండి దశమి వరకు ఈ పండుగను ఉత్సాహంగా చేసుకుంటారు.

నా గురించి

2008-10-01T02:29:00.000-07:00

నేను ఉపాధ్యాయుడిగా పని చేస్తున్నాను.

నెల్లూరు జిల్లా లోని ' మహామ్మదాపురం ' జిల్లా పరిషత్ ఉన్నత పాథశాలలో స్కూల్ అసిస్టెంట్ గా పని చేస్తున్నాను.

కథలు , కవితలు వ్రాస్తుంటాను.

ఇప్పటికి వందకి పైగా వివిధ పత్రికలలో ప్రచురితమైనాయి.

బాల సాహిత్యం లో ఎక్కువగా రాస్తుంటాను.

ఈ బ్లాగులో పిల్లల కోసం చక్కటి కథలు ఉంచ దలిచాను.

నా ఈ కృషికి సహకరించి సలహాలు ఇవ్వగలరని బ్లాగు మిత్రులను కోరుకొంటున్నాను.

ఆంద్ర భూమి, బుజ్జాయి,బాలమిత్ర ,మొగ్గ ( వార్త ) నవ్య వేక్లీ లలో ప్రచురణ అయ్యాయి.